Levent Memiş Kişisel Web Sitesi

Bir Doktora Sürecinin Ardından

Bir Doktora Sürecinin Ardından ….

GENİŞLETİLMİŞ TEŞEKKÜR.

Hiç şüphesiz her deneyim farklılıkları bünyesinde barındıracaktır. Benim de kişisel olarak tecrübe etme fırsatı bulduğum bir doktora eğitim sürecim oldu. Yüksek lisansın tamamlanmasının ardından, o dönemin verdiği sınırlılıklarla, doktora eğitimi için bir arayış içine girildi. Kimi üniversiteler, başka bir kurumda çalışmış olmayı kabul etmiyor, kimi üniversiteler de araştırma görevlilerinin yararlanabileceği durumu kullanarak kabul ediyordu. Bu noktada sahip olunan imkânlar çerçevesinde, ilgili süreçleri tamamlayarak Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı’na doktora öğrencisi olarak kabul edildim (Güz-2009). Alınması gereken kredi sayısındaki dersleri iki akademik dönemde tamamladım. Derslerin tamamlanmasını takiben yeterlilik aşamasını da geçerek (Kasım 2011), tez dönemine geçmeye hak kazanmış oldum. Bu arada ERASMUS imkânından yararlanarak bir dönemlik Ostrava Üniversitesi’nde (Çek Cumhuriyeti/Çekya) bulundum. Takiben Haziran 2012’de tez önerisini sunarak, kabul edildim. Aradan geçen uzun yıllar sonra 27 Haziran 2016 Pazartesi günü, “Sürdürülebilir Kentsel Kalkınma ve Katı Atık Yönetiminde Ağ Yönetişimi: Giresun İli Örneği” başlığı altında hazırladığım doktora tezimi savundum ve tez savunma jürisi tarafından başarılı bulundum. Üniversite senatosunun onayıyla da Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bilim Dalı’nda Dr. unvanına hak kazanmış oldum. Tabii süre yazıldığı kadar kısa olmadı ! Özellikle tez dönemi uzun ve zorlu bir süreçti (bkz. Foto 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8). Şöyle bir benzetme yapacak olursak, bir inşaatın; mühendisi, mimarı, malzeme tedarikçisi, sıva yapan, fayans döşeyen tek bir kişi ! Dolayısıyla hazırlanan tezin üzerinde danışman öğretim üyesi ile birlikte tez yazarının ismi yer alsa da, bu işlerin hepsine tez yazarının yetişmesi mümkün olmuyor. Bu nedenle sizi tamamlayacak kişilerin varlığı önemli oluyor. İfade edilenler çerçevesinde genel olarak doktora sürecinde ve daha da özelde tez yazım sürecinde birçok kişinin katkısını gördüm. Bu bağlamda;

  • Öncelikle yüksek lisans aşamasında danışmanlığından yararlandığım ve üzerimde çok emeği olan Prof. Dr. Yusuf ŞAHİN’e,
  • Doktora sürecinde danışmanlığımı üstlenen Sakarya Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Halil İbrahim AYDINLI’ya,
  • Tez sürecinin son aşamalarında dâhil olan, fakat çok önemli katkılar sunan Sakarya Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Özer KÖSEOĞLU’na,
  • Tez izleme jürisinde ve aynı zamanda tez savunma jürisinde yer alan ve tezin tamamlanmasına katkılar sunan Sakarya Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Musa EKEN’e ve Sakarya Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme Bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Mustafa Cahid ÜNĞAN’a
  • Sakarya Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü’nün diğer öğretim üyelerine,
  • İşlerinden zaman ayırarak, tüm nezaketleri ve bilimsel katkılarıyla tez savunma jürisinde yer alan Yalova Üniversitesi, İİBF, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Muharrem ES’e ve Uludağ Üniversitesi, İİBF, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Zahid SOBACI’ya,
  • Tez yazım sürecinde önümü göremediğim, yoğun zihni karışıklar yaşadığım dönemde görüşme talebimi kabul ederek, bir Aralık günü ODTÜ Mimarlık Fakültesi kantininde yaptığımız görüşme ile çok önemli katkılar sunan, her zaman akademik anlamda bir ağabeylik yapan, Atılım Üniversitesi, İşletme Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Savaş Zafer ŞAHİN’e,
  • Özellikle ders döneminde her hafta Sakarya’ya gidip gelmemde tüm nezaketiyle özen gösteren, kolaylık sağlayan, yer olmadığında bir şekilde yer bulup gitmemi sağlayan Atilla DOBOĞLU’na,
  • Sakarya Üniversitesi kütüphanesinden (yabancı dilde zengin kaynakları, bol çalışma ortamı, 24 saat açık olması gibi örnek alınabilecek kütüphanecilik uygulamaları ile) ödünç kitap alıp-verme konusunda işlerimi kolaylaştıran Bilgi ve Belge Yönetimi Uzmanı Tacettin AKDERE’ye,
  • Yine kaynaklara erişim noktasında, ODTÜ’nün kütüphane bürokrasisini aşmamı sağlayan, defalarca kitap alıp gönderen, bu manada hakkını ödeyemeyeceğim, tezin önemli kahramanlarından, güzel insan Mustafa MUSAL’a,
  • Ulaşamadığım bir kitabı (James C. Scott, 2008, Devlet Gibi Görmek, Versus Kitap) Gazi Üniversitesi kütüphanesinden getirerek erişme fırsatı sunan Giresun Üniversitesi’nden Öğr. Gör. Çiğdem ÖZDEMİR’e,
  • Tezin alan araştırması kısmında biçimsel şekilde ulaşmak isteyip de ulaşamadığım, belediye başkanları ile görüşme noktasında katkı sağlayan, Mali Müşavir Mehmet TUNCER’e, aynı mesaiyi paylaştığımız Okut. Nazmi BÜK ve Öğr. Gör. Arif Emre ÖZDEMİR’e,
  • Aynı şekilde özel sektör ile görüşmelerin gerçekleşmesinde aracı olan Giresun TSO Genel Sekreter Yardımcısı İbrahim ATİK’e,
  • Yine tezin alan araştırmasında verdikleri bilgiler ile önemli katkılar sunan; belediye başkan ve yardımcılarına, Üniversite, STK ve özel sektör temsilcilerine, site yönetici ve görevlilerine,
  • Benzer şekilde yerel bir gazetenin belli bir dönemdeki yayın aralığını kapsayan içerik incelemesinde, tüm nezaketleri ile ortam sağlayan ve yardımcı olan Giresun Halk Kütüphanesi yönetimi ve çalışanlarına,
  • Ayrıca daha çok Giresun ve Doğu Karadeniz özelinde uzun yıllar çevre koruma odaklı STK oluşumu içinde yer alan, Giresun’un atık yönetiminin tarihi süreci hakkında verdiği bilgilerle önemli katkılar sunan Hakan ADANIR’a,
  • Teknik konularda her zaman yanımda olan mesai arkadaşım Öğr. Gör. Melikali GÜÇ’e,
  • Tez sürecinde verdiği taktiklerle adeta koçluk yapan, alan araştırmasının verilerinin sayısallaştırılmasında ve analiz edilmesinde katkısı olan, bir dönem aynı mesaiyi paylaştığımız, Giresun Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğretim üyesi olan Yrd. Doç. Dr. Tevfik UZUN’a,
  • Sürdürülebilirlik konusunda genel düzeyde güncelliğimi borçlu olduğum EKO-IQ (Yeşil İş / Yeşil Yaşam) dergisine (http://ekoiq.com/) (bir yıllık aboneliğim çoktan dolmasına rağmen hala dergiyi gönderdikleri için de ayrıca teşekkür etmek isterim),
  • Yine kimi zaman beni dinleme zahmetine katlanarak, kimi zaman da bir takım öneriler getirerek sürece katkı sunan, tek tek isimlerini yazarak ihmal edeceğimi düşündüğüm, Tirebolu’dan Denizli’ye diğer arkadaşlarıma,
  • Teze başladığımda varlığından haberdar olmadığımız, tez bittiğinde yaklaşık 3 yaşında olan, “kızım çalışmam gerekiyor” dediğimde beni anlıyormuş gibi davranarak çalışmama fırsat veren (şimdi mümkün değil), varlığıyla hayatımıza tarif edemediğimiz büyüklükte anlam katan, biricik kızım Nehir’e,
  • Sürecin uzaması sebebiyle, kimi zaman inancını kaybettiğini düşündüğüm, fakat çalışmam konusunda elinden gelen gayreti gösteren, kıymetli eşim, hayat arkadaşım, Elif MEMİŞ’e,
  • Her zaman maddi ve manevi desteklerini gördüğüm; Anne ve Babam başta olmak üzere, geniş aile bireylerine,
  • Uykusuz günlerde bana katlandıkları, onlara ayırmam gereken zamanı kendi çalışmalarıma ayırdığım, bu anlamda borçlu hissettim öğrencilerime,

en kalbi duygularımla teşekkür eder, saygılarımı sunar, minnettarlığımı iletmek isterim. Sizlerin desteği olmasaydı doktora sürecinin tamamlanması zor olacaktı. Bundan sonra öğrenciliği biraz daha profesyonel hale getirerek öğrenmeye, bir kişinin çok şeyi değiştirebileceğine inanarak öğretmeye, daha fazla sorumluluk üstlenildiğinin bilinciyle çalışmaya, üretmeye, bulunduğum noktadan hareketle çevreye doğru genişleyen halkalar şeklinde, fiili olarak da katkı sağlamaya devam edeceğim. Allah utandırmasın.

Eylül 2016.

Foto 1: Bazen Nehir’in defacto’su altında-I-.

Foto 2: Bazen Nehir’in defacto’su altında –II-.

Foto 3: Bazen bir balkon manzarasında.

Foto 4: Kimi zaman bir mutfak masasında.

Foto 5: Bazen bir hastanenin koridorunda.

Foto 6: Kimi zaman kütüphanenin sessiz bir köşesinde.

Foto 7: Kimi zaman bir misafirhane odasında.

Foto 8: Bazen sahilde.

Levent Memiş

Yorum ekle